ການຮັບປະກັນໃຫ້ປະຊາກອນຜູ້ມີຄວາມສ່ຽງສາມາດເຂົ້າເຖິງການປິ່ນປົວທີ່ຈຳເປັນໄດ້ໃນໄລຍະເກີດການແຜ່ລະບາດຂອງ ພະຍາດໂຄວິດ-19

ເລື່ອງລາວຈາກ ກອງທຶນຮ່ວມຫຼາຍພາກສ່ວນເພື່ອຕອບໂຕ້ ແລະ ຟື້ນຟູຄືນຈາກ ພະຍາດໂຄວິດ-19 ຂອງ ສປຊ

ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນຈາກ ກອງທຶນຮ່ວມຫຼາຍພາກສ່ວນເພື່ອຕອບໂຕ້ ແລະ ຟື້ນຟູຄືນຈາກ ພະຍາດໂຄວິດ-19 ຂອງ ສປຊ, ການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານວິຊາການທີ່ນຳພາໂດຍ ອົງການ UNFPA ແລະ UNAIDS, ແລະ UNICEF ໃນການສົ່ງເສີມບໍລິການສຸຂະພາບທີ່ຈຳເປັນໃນໄລຍະເກີດການແຜ່ລະບາດຂອງ ພະຍາດໂຄວິດ-19 ໄດ້ກາຍເປັນອົງປະກອບທີ່ສຳຄັນໃຫ້ແກ່ການຕອບໂຕ້ພະຍາດຂອງ ສປປ ລາວ. ໜຶ່ງໃນອົງປະກອບຕົ້ນຕໍແມ່ນການທົດລອງນຳສະເໜີຄວາມອາດສາມາດດ້ານການປິ່ນປົວທາງໄກໃນລະດັບທ້ອງຖິ່ນ, ຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກຄົນສາມາດເຂົ້າເຖິງການປິ່ນປົວທີ່ມີຄວາມຍືດຍຸ່ນ ແລະ ຕອບສະໜອງໄດ້ຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ທີ່ຕ້ອງໄດ້ແຍກປ່ຽວ ຫຼື ບ່ອນທີ່ຕ້ອງການຈຳກັດການບໍລິການແບບໂຕຕໍ່ໂຕ. ການທົດລອງດັ່ງກ່າວຖືກອອກແບບມາເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ທີຖືພາ ແລະ ແມ່ທີ່ກຳລັງໃຫ້ນົມລູກສາມາດເຂົ້າເຖິງການບໍລິການ ແລະ ຂໍ້ມູນຂ່າວສານດ້ານສຸຂະພາບ, ທັງຍັງຮັບປະກັນໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍ HIV ສາມາດເຂົ້າເຖິງຢາທີ່ຊ່ວຍຮັກສາຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຂໍ້ມູນດ້ານການປິ່ນປົວໄດ້ນຳອີກ.

ຜູ້ສະໜອງບໍລິການສຸຂະພາບໃນ 3 ເມືອງທີ່ຖືກຄັດເລືອກຂອງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ ແມ່ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນ ແລະ ການຝຶກອົບຮົມດ້ານວິຊາການ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ສະຖານທີ່ປິ່ນປົວແຕ່ລະບ່ອນມີຂີດຄວາມສາມາດໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການປ້ອງກັນ ແລະ ຄວບຄຸມການຕິດເຊື້ອທີ່ຈຳເປັນ, ການແຍກປ່ຽວຜູ້ປ່ວຍ ແລະ ການຄັດກອງຄວາມສ່ຽງ. ຍັງມີການສະໜອງຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອເພີ່ມເຕີມດ້ານການປະເມີນຄວາມສ່ຽງ ເພື່ອກຳນົດຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການຫັນປ່ຽນຈາກການສະໜອງບໍລິການສຸຂະພາບກ່ອນ ແລະ ຫຼັງເກີດໃນຮູບແບບນັດເວລາລ່ວງໜ້າ ມາເປັນວິທີການສື່ສານທາງໄກແທນ, ທີ່ລວມມີການໃຫ້ຄຳປຶກສາ ແລະ ສົນທະນາທາງໄກ. ເພື່ອໃຫ້ສາມາດສະໜອງການບໍລິການດັ່ງກ່າວໃນ 3 ເມືອງຂອງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ ໄດ້ນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ມີຂໍ້ມູນທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບຈຳນວນຂອງແມ່ຍິງຖືພາໃນພື້ນທີ່ ແລະ ພັດທະນາເຄື່ອງມື ແລະ ການຝຶກອົບຮົມທີ່ເໝາະສົມຂຶ້ນ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ສາມາດສົ່ງຕໍ່ຂໍ້ມູນດ້ານສຸຂະພາບ ແລະ ຫຼັກປະຕິບັດທີ່ສະໜັບສະໜຸນດ້ານຈິດຕະສັງຄົມ ຜ່ານທາງໂທລະສັບໄດ້. ການສະໜອງການສະໜັບສະໜຸນດ້ານຈິດຕະສັງຄົມໃຫ້ແກ່ແມ່ຍິງ ໂດຍຜ່ານສາຍດ່ວນແຫ່ງຊາດ ໂດຍຮ່ວມມືກັບ ສູນກາງສະຫະພັນແມ່ຍິງລາວ, ສູນກາງຊາວໜຸ່ມ ແລະ, ສູນໄວໜຸ່ມນະຄອນຫຼວງ ຍັງຄົງສືບຕໍ່ປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ທ່ານນາງ ແຂກກໍ ໄຊຍະເດດ, ຫົວໜ້າສຸກສາລາຜາເກັ່ງ, ເມືອງພູຄູນ, ແຂວງຫຼວງພະບາງ, ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ໃໝ່ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມ ທັງຍັງໄດ້ຮັບເຄື່ອງມື ແລະ ອຸປະກອນທີ່ຈຳເປັນຕ່າງໆ, ເຊັ່ນ: ນ້ຳຢາລ້າງມື, ອຸປະກອນຂ້າເຊື້ອ ແລະ ເຄື່ອງມືສື່ສານ ທີ່ລວມມີໂທລະໂຂ່ງ ແລະ ໂທລະສັບມືຖື ເພື່ອຕິດຕາມວຽກງານສູຂະພາບແມ່ ແລະ ເດັກ. ພາຍຫຼັງການຝຶກອົບຮົມ, ພວກເຮົາໄດ້ປະຕິບັດການເວັ້ນໄລຍະຫ່າງທາງສັງຄົມ ແລະ ຈັດຕັ້ງຈຸດຄັດກອງ ແລະ ອ່າງລ້າງມືຢູ່ໃນສູນຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຍັງໄດ້ສືບຕໍ່ປະຕິບັດວຽກງານປ້ອງກັນ ແລະ ຄວບຄຸມການຕິດເຊື້ອ ທັງຍັງຊຸກຍູ້ໃຫ້ຜູ້ມາໃຊ້ບໍລິການຢູ່ສູນລ້າງມືໃຫ້ສະອາດ.”

ເຕັກໂນໂລຊີດັ່ງກ່າວຊ່ວຍໃຫ້ທຸກຂະແໜງການໃນ ສປປ ລາວ ສາມາດພິຈາລະນາວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການສະໜອງບໍລິການໃຫ້ແກ່ຊຸມຊົນ. ວິທີການດ້ານນະວັດຕະກຳນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງແຜນງານ ເພື່ອຊ່ວຍຮັກສາບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບຈະເລີນພັນ,  ແມ່, ເດັກເກີດໃໝ່, ເດັກນ້ອຍ ແລະ ເຍົາວະຊົນ. ການທົດລອງດັ່ງກ່າວໄດ້ສ້າງຜົນໄດ້ຮັບດ້ານບວກ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການສຸຂະພາບກໍ່ໄດ້ຖືເອົາຄວາມອາດສາມາດດ້ານການປິ່ນປົວທາງໄກເປັນວິທີທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນໃນການສະໜອງການປິ່ນປົວ, ໂດຍສະເພາະໃນ ເມືອງໂພນທອງ ບ່ອນທີ່ເຂົ້າເຖິງບໍລິການສຸຂະພາບໄດ້ຍາກ, ແມ້ແຕ່ໃນຊ່ວງທີ່ບໍ່ມີການລະບາດຂອງ ພະຍາດໂຄວິດ-19. ສຳຄັນແມ່ນຕ້ອງໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອ ຫຼື ຖືກສົ່ງໂຕໄປປິ່ນປົວໂດຍທັນທີຕາມຄວາມຈຳເປັນ ແລະ ໃຫ້ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການສຸຂະພາບໄດ້ຮັບການພັດທະນາຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການກວດສຸຂະພາບແຕ່ຫົວທີໃຫ້ແມ່ຍິງຖືພາທີ່ມີຄວາມສ່ຽງ ແລະ ເດັກນ້ອຍທີ່ສົ່ງສັນຍານອັນຕະລາຍ. ມາຮອດປັດຈຸບັນ, ແມ່ຍິງຖືພາ 1,762 ຄົນແມ່ນໄດ້ຮັບຄຳປຶກສາທາງໄກກ່ຽວກັບສຸຂະພາບກ່ອນ ແລະ ຫຼັງເກີດລູກ ພ້ອມທັງແມ່ນຍິງອີກ 35,988 ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບຈະເລີນພັນທີ່ຈຳເປັນ.

ແຂກກໍ ໄຊຍະເດດ, ຫົວໜ້າສຸກສາລາຜາເກັ່ງ, ເມືອງພູຄູນ, ແຂວງຫຼວງພະບາງ

ທ່ານນາງ ແຂກກໍ ໄຊຍະເດດ ໄດ້ກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: “ພວກເຮົາໄດ້ໂທລະສັບແບບເຫັນພາບ ແລະ ໂທລະສັບແບບທົ່ວໄປຫາບັນດາແມ່ທີ່ເກີດລູກ ແລະ ຜູ້ຍິງຖືພາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດຖາມຄຳຖາມ ແລະ ຕິດຕາມສຸຂະພາບກັບພະນັກງານແພດໝໍ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ສາມາດເດີນທາງມາສູນປິ່ນປົວໄດ້ກໍ່ຕາມ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຕິດຕໍ່ຫາພວກເຂົາໄດ້, ພວກເຮົາກໍ່ຈະໂທຫາອຳນາດການປົກຄອງບ້ານ ເພື່ອເຮັດນັດໝາຍຕິດຕາມການຖືພາ ຫຼື ການໃຫ້ນົມລູກຫຼັງເກີດຂອງພວກເຂົາ. ການບໍລິການສຸຂະພາບທາງໄກແມ່ນວິທີທີ່ມີປະສິດທິພາບໃນການສືບຕໍ່ຕິດຕາມສຸຂະພາບຂອງແມ່ ແລະ ເດັກ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ພວກເຂົາປອດໄພ.”

ການໃຫ້ຄຳປຶກສາທາງໄກດ້ານບໍລິການສຸຂະພາບກ່ອນ ແລະ ຫຼັງເກີດລູກ

ໃນຂະນະທີ່ການບໍລິການປິ່ນປົວທາງໄກແມ່ນມີປະໂຫຍດເປັນຢ່າງສູງຕໍ່ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ແລະ ຜູ້ປ່ວຍທີ່ໃຊ້ບໍລິການ, ຍັງຄົງມີຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກບາງປະການ ທີ່ລວມມີເຄືອຂ່າຍໂທລະຄົມມະນາຄົມທີ່ຈຳກັດໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ແລະ ຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກດ້ານພາສາໃນການເຮັດວຽກຢ່າງໃກ້ຊິດກັບກຸ່ມຊົນເຜົ່າເຊັ່ນ: ມົ້ງ ຫຼື ຂະມຸ. ເຖິງແມ່ນວ່າບາງບ່ອນຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງອິນເຕີເນັດໄດ້, ແຕ່ກໍ່ຍັງສາມາດໃຫ້ບໍລິການຜ່ານໂທລະສັບຕັ້ງໂຕະ ແລະ ຜ່ານອາສາສະໝັກປິ່ນປົວຂັ້ນບ້ານ ຫຼື ຄອບຄົວໃຫ້ຊ່ວຍແປພາສາໃຫ້ໃນກໍລະນີທີ່ພົບພໍ້ກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານພາສາ.

ເພື່ອທົດສອບບໍລິການປິ່ນປົວທາງໄກເພີ່ມຕື່ມ, ການທົດລອງຈຶ່ງໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ໃນ ແຜນງານສົ່ງເສີມສຸຂະພາບຈະເລີນພັນ, ແມ່, ເດັກເກີດໃໝ່, ເດັກນ້ອຍ ແລະ ເຍົາວະຊົນ 2021 ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ອີກ 5 ແຂວງ, ທີ່ລວມມີ ສະຫວັນນະເຂດ, ບໍລິຄຳໄຊ, ບໍ່ແກ້ວ, ຈຳປາສັກ ແລະ ອຸດົມໄຊ, ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ໃຫ້ສາມາດເລີ່ມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານດັ່ງກ່າວໄດ້. ວຽກງານປິ່ນປົວທາງໄກຍັງໄດ້ຖືກແນະນຳໃຫ້ສືບຕໍ່ປະຕິບັດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການບໍລິການສຸຂະພາບແບບປົກກະຕິພາຍຫຼັງວິກິດການ ໂຄວິດ-19 ສິ້ນສຸດລົງ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງເກີດໄພນ້ຳຖ້ວມ ທີ່ແມ່ຍິງອາດຖືກໂດດດ່ຽວ.

ສຳລັບຜູ້ປ່ວຍ HIV, ການເຂົ້າເຖິງການປິ່ນປົວແມ່ນໄດ້ຮັບການປັບປຸງດີຂຶ້ນ ໂດຍຜ່ານການສະໜບັສະໜຸນຈາກ 2 ອົງການຈັດຕັ້ງທາງສັງຄົມ. ຜູ້ປ່ວຍ HIV ປະມານ 1,000 ຄົນແມ່ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນໃຫ້ໄດ້ຮັບ ຢາຕ້ານເຊື້ອພະຍາດ (ARV) ໂດຍຜ່ານ 3 ຊ່ອງທາງຮັບຢາ ເພື່ອຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມແອອັດຢູ່ສະຖານປິ່ນປົວ ແລະ ຮັບປະກັນໃຫ້ຜູ້ທີ່ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກເຂົ້າເຖິງຢາໄດ້ໃນໄລຍະປິດເຂດແດນລະຫວ່າງແຂວງ, ທີ່ລວມມີຊ່ອງທາງດ່ວນ, ຊ່ອງທາງຮັບຢາແບບໂຕຕໍ່ໂຕ ແລະ ຊ່ອງທາງແບບກຸ່ມ. ຜູ້ປ່ວຍ HIV ສາມາດຮັບຢາໂດຍຜ່ານຊ່ອງທາງການແຈກຢາຍແບບກຸ່ມ, ນຳໃຊ້ເຄືອຂ່າຍທ້ອງຖິ່ນ ຫຼື ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຜູ້ສະໜອງຢາ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ຢາຜ່ານຊ່ອງທາງດ່ວນ ແລະ ທີ່ໄດ້ສັ່ງໄວ້ລ່ວງໜ້າຖືກແຈກຢາຍກ່ອນເກີດການແຜ່ລະບາດຂອງ ພະຍາດໂຄວິດ-19.

ຄຳແນະນຳຂັ້ນຊຸມຊົມໃນການສະໜອງບໍລິການປິ່ນປົວທາງໄກໃຫ້ແກ່ຜູ້ປ່ວຍ HIV ໃນສະຖານທີ່ປິ່ນປົວດ້ວຍຢາ ARV ກໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ໃນນັ້ນປະກອບມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມປະມານ 50 ຄົນ ທີ່ລວມມີຜູ້ປ່ວຍ HIV, ພະຍາບານ ແລະ ໝໍ ທີ່ກຳລັງເຮັດວຽກໃນສະຖານປິ່ນປົວ ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມກ່ຽວກັບຄຳແນະນຳໃນການສະໜອງການສະໜັບສະໜຸນທາງໄກດ້ານການສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຕໍ່ຢາ ARV, ລວມທັງການສະໜັບສະໜຸນດ້ານການປິ່ນປົວ ແລະ ຈິດຕະສັງຄົມໃນລະຫວ່າງການແຜ່ລະບາດ. ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມກ່ຽວກັບເຕັກນິກໃນການສະໜອງບໍລິການປິ່ນປົວທາງໄກ, ລວມທັງການສະໜອງຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງກ່ຽວກັບສະຖານະການໂຄວິດ-19 ແລະ ຂໍ້ມູນຂ່າວສານລ່າສຸດກ່ຽວກັບການປິ່ນປົວໃຫ້ແກ່ກຸ່ມເປົ້າໝາຍ.

ທ່ານນາງ ດາວວອນ ອຸໄທວົງ, ອາສາສະໝັກຈາກ ແຂວງຫຼວງພະບາງ, ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ “ກ່ອນເກີດການແຜ່ລະບາດ, ຜູ້ປ່ວຍທຸກຄົນແມ່ນໄດ້ມາຮັບຢາ ARV ດ້ວຍຕົນເອງ. ແຕ່ໃນໄລຍະປິດເມືອງໄດ້ເຮັດໃຫ້ການຮັບຢາໃນຮູບແບບດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດເປັນໄປໄດ້ແລ້ວ. ພວກເຮົາມີຜູ້ປ່ວຍ 30 ຄົນ ທີ່ມາຈາກກຸ່ມຜູ້ດ້ອຍໂອກາດ ແລະ ມີລາຍຮັບຕ່ຳ ແລະ ອາໄສຢູ່ເມືອງທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກຂອງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ. ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮັບຢາ, ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ນຳສົ່ງຢາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍຜ່ານລົດຈັກ ແລະ ບໍລິການຮັບສົ່ງທ້ອງຖິ່ນ. ພາຍຫຼັງການປິດເມືອງສິ້ນສຸດລົງ, ພວກເຮົາກໍ່ໄດ້ສືບຕໍ່ສະໜອງຂໍ້ມູນ ແລະ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນການແຜ່ລະບາດຂອງ ພະຍາດໂຄວິດ-19. ພວກເຮົາຍັງໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມກ່ຽວກັບວິທີໃນການສະໜອງບໍລິການປິ່ນປົວທາງໄກໃຫ້ແກ່ກຸ່ມເປົ້າໝາຍ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ພົບວ່າມັນມີປະໂຫຍດຫຼາຍ.”

ທ່ານນາງ ດາວວອນ ອຸໄທວົງ ນຳສົ່ງຢາ ARV ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປ່ວຍ ທີ່ອາໄສຢູ່ແຖວນອກເມືອງຂອງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ

“ໂຄງການນີ້ແມ່ນນຳໃຊ້ວິທີການທີ່ມີຄວາມຍືນຍົງ, ສ້າງຄວາມເປັນເຈົ້າການ ແລະ ສົ່ງເສີມນະວັດຕະກຳ. ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວວຽກງານໃນທ້ອງຖິ່ນແມ່ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນໃນການວາງແຜນວຽກງານ ໂດຍອີງຕາມຫຼັກປະຕິບັດທີ່ດີຂອງສາກົນ. ຂີດຄວາມສາມາດແຫ່ງຊາດທີ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາພາຍໃຕ້ໂຄງການນີ້ແມ່ນໄດ້ຮັບການຮັກສາ ແລະ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ໂດຍສ່ອງແສງຜ່ານບາງກໍລະນີຂອງການບໍລິການສຸຂະພາບເຊັ່ນ: ການປິ່ນປົວກ່ອນ ແລະ ຫຼັງເກີດລູກ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃນສະພາບວິກິດການ ໂຄວິດ-19 ກໍ່ຕາມ. ອີງຕາມຜົນໄດ້ຮັບ, ຫຼັກປະຕິບັດດັ່ງກ່າວຈະຖືກເສີມຂະຫຍາຍ ເພື່ອໃຫ້ບໍລິການສຸຂະພາບກວມເອົາກຸ່ມປະຊາຊົນຜູ້ມີຄວາມສ່ຽງສູງສຸດໃນທົ່ວປະເທດ,” ທ່ານນາງ Mariam A. Khan, ຜູ້ຕາງໜ້າອົງານ UNFPA, ກ່າວ

ຂຽນໂດຍ
ຜູ້ຂຽນ
Lien Le Thi Huong
Development Coordination Officer Head of Communications
RCO
Lien
ຜູ້ຂຽນ
Phetmany Viyadeth
Communication Consultant
UNFPA
Phetmany Viyadeth
ຜູ້ຂຽນ
ທ່ານ ທອງແດງ ສີລາກຸນ
ຜູ້ຈັດການປະຈຳປະເທດ
UNAIDS
Mr. Thongdeng Silakoune
ບັນດາໜ່ວຍງານ ສປຊ ທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການລິເລີ່ມນີ້
RCO
ຫ້ອງການຜູ້ປະສານງານອົງການສະຫະປະຊາຊາດ
UNAIDS
ໂຄງການຕ້ານເຮສໄອວີ ແລະ ເອດສ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ
UNFPA
ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ກອງທຶນສຳລັບປະຊາກອນ